***هیـئـت بسیـجیــان بقـیه الله الاعظـم (عج) خزانه شهید بخارایی
درباره وبلاگ


بسمه تعالی ، به حول و قوه الهی این وبلاگ در تاریخ 10/09/91 تاسیس گردید و به منظور اطلاع رسانی از وضعیت هیئت بسیجیان بقه الله الاعظم (عج) و سایر امورات این هیئت به کارگیری می شود ، امید است با توفیقات الهی و با تمسک به قرآن کریم و توسل به ساحات مقدس ائمه اطهار علیهم السلام و در ظل توجهات امام زمان (عج) و با کمک شما خوانندگان و هیئتی های عزیز قدمی ناچیز در اشاعه فرهنگ حسینی (ع) برداشته شود. یا علی مدد.

مدیر وبلاگ : خادم الحسین (ع)
کربلا قبله دل هاست بیا تا برویم          دیدنش  آرزوی ماست بیا تا برویم
السلام علیک یا ابا عبداله الحسین (ع)

رستوران الوند همدان در مسیر رفت:



کوه بیستون در کرمانشاه :



حرم امیرالمومنین علی (ع)






مسجد سهله



برگزاری جلسه معارف در هتل کربلا





حرم امیرالمونین (ع)



گوشه ای از عزاداری در بین الحرمین کربلای معلی

http://www.microsoft.com/isapi/redir.dll?prd=ie&ar=windowsmedia






مقام تل زینیه (س)






مرز مهران در برگشت





نوع مطلب : گالری تصاویر هیئت، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()

هیئت بسیجیان بقیه الله الاعظم (عج)

به مناسبت  ایام دهه آخر صفر

 به مدت 8 شب اقامه عزاء می نماید:

زمان : ازسه شنبه ، مورخ 92/09/3ساعت19

مکان : خزانه بخارایی ، انتهای سلامتبخش ، روبروی کارخانه برق ، پ7

منزل حاج آقا ملکی



نوع مطلب : آدرس هیئت، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()

جابر بن ‏عبدالله‏ انصارى كه در هنگام شهادت امام حسین علیه السلام، به احتمال زیاد در مدینه حضور داشت و از قیام و شهادت آن حضرت بى ‏اطلاع بود، پس از آگاهى از جنایت سپاهیان یزید و شهادت امام حسین علیه السلام و یاران وفادارش در كربلا، عازم كوفه گردید تا از این رویداد بزرگ، به خوبى آگاه شود.

وى، پس از اطلاع كامل از نحوه شهادت و بدست آوردن نشانى محل شهادت امام حسین علیه السلام، عازم سرزمین كربلا گردید و نخستین كسى بود كه توفیق زیارت قبر امام حسین علیه السلام را بدست آورد و پایه ‏گذار سنت حسنه زیارت مرقد پیشواى شهیدان، حضرت امام حسین علیه السلام گردید.

در این جا ماجراى زیارت جابر را از كتاب بشارة المصطفى ، به نقل از كتاب منتهى ‏الآمال شیخ ‏عباس ‏قمى بیان مى ‏كنیم:

عطیة بن ‏سعد بن ‏جناده عوفى ‏كوفى كه از روات امامیه است و اهل ‏سنت در رجال، تصریح كرده‏اند به صدق او در حدیث، گفت:

ما بیرون رفتیم با جابر بن ‏عبدالله‏ انصارى به جهت زیارت قبر حضرت حسین علیه‏السلام.

پس زمانى كه به كربلا وارد شدیم، جابر نزدیك فرات رفت و غسل كرد، پس جامه را لنگ خود كرد و جامه دیگر را بردوش افكند. پس گشود بسته‏اى را كه در آن سُعد بود و به پاشید از آن بر بدن خود. پس به جانب قبر روان شد و گامى برنداشت مگر با ذكر خدا، تا نزدیك قبر رسید. مرا گفت تا دست مرا به قبر گذار.

من دست وى را به قبر گذاشتم. چون دستش به قبر رسید بى ‏هوش بر روى قبر افتاد. پس آبى بر وى پاشیدم تا به هوش آمد و سه بار گفت: یا حسین! پس گفت: حَبیبٌ لایُجیبُ حَبیبَهُ؛ آیا دوست، جواب نمى ‏دهد دوست خود را؟ پس گفت: كجا توانى جواب دهى و حال آن كه در گذشته از جاى خود رگ ‏هاى گردن تو و آویخته شده بر پشت و شانه تو، و جدایى افتاده بین سر و تن تو.

پس شهادت مى ‏دهم كه تو مى ‏باشى فرزند خیر النبیین و پسر سیدالمؤمنین و فرزند هم ‏سوگند تقوى و سلیل هدى و خامس اصحاب كساء و پسر سیدالنقباء و فرزند فاطمه سیده زن ‏ها، و چگونه چنین نباشى و حال آن كه پرورش داده تو را پنجه سیدالمرسلین و پروریده شدى در كنار متقین و شیر خوردى از پستان ایمان و بریده شدى از شیر با سلام و پاكیزه بودى در حیات و ممات.

همانا دل ‏هاى مؤمنین خوش نیست به جهت فراق تو و حال آن كه شكى ندارد در نیكویى حال تو. پس بر تو باد سلام خدا و خشنودى او. و همانا شهادت مى ‏دهم كه تو گذشتى بر آن چه گذشت بر آن برادر تو یحیى‏ بن‏ زكریا. پس جابر برگردانید چشم خود را بر دور قبر و شهدا را سلام كرد، بدین طریق:

«اَلسَّلامُ عَلَیْكُمْ اَیَّتُهَا الْاَرْواحُ الَّتى حَلَّتْ بِفِناءِ قَبْرِ الْحُسَینِ عَلَیه السَّلامُ وَ اَناخَتْ بِرَحْلِهِ، اَشْهَدُ اَنَّكُمُ اَقَمْتُمُ الصَّلاةَ وَ آتَیْتُمُ الزَّكوةَ وَ اَمَرْتُمْ بِالمَعْروُفِ وَ نَهَیْتُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ جاهَدْتُمُ الْمُلْحِدینَ وَ عَبَدْتُمُ اللّهَ حَتّى آتیكُمُ الْیَقینُ».

پس گفت: سوگند به آن كه برانگیخت محمد صلى الله علیه و آله را به نبوت حقه كه ما شركت داریم شما را در آن چه داخل شدید در آن.

عطیه گفت: به جابر گفتم: چگونه ما با ایشان شركت كردیم و حال آن كه فرود نیامدیم ما وادى ‏اى را، و بالا نرفتیم كوهى را و شمشیرى نزدیم؟ و اما این گروه، پس جدایى افتاده مابین سر و بدنشان، و اولادشان یتیم و زنانشان بیوه گشته‏اند.

جابر گفت: اى عطیه! شنیدم از حبیب خود رسول خدا صلى الله علیه و آله كه مى ‏فرمود: هر كه دوست دارد گروهى را، با ایشان محشور شود و هر كه دوست داشته باشد عمل قومى را، شریك شود در عمل ایشان. پس قسم به خداوندى كه محمد صلى الله علیه و آله را براستى برانگیخته كه نیت من و اصحابم بر آن چیزى است كه گذشته بر او حضرت حسین علیه السلام و یاورانش.(1)

به این ترتیب، جابر بن ‏عبدالله‏ انصارى نه تنها خود موفق به زیارت ابا عبدالله‏ الحسین علیه السلام گردید، بلكه با رفتار و گفتار خود، زیارت امام حسین علیه السلام و سایر شهیدان كربلا را در میان دوستداران اهل ‏بیت علیهم السلام رواج داد.

پی نوشت

(1). نك: منتهی الآمال (شیخ عباس قمی)، ج 1، ص 444 و وقایع الایام (شیخ عباس قمی)، ص 194.

منبع : نرم افزار دایرة المعارف چهارده معصوم علیهم السلام



نوع مطلب : ویژه نامه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()

هیئت بسیجیان بقیه الله الاعظم (عج)

<# REAL_FILENAME #>

به مناسبت فرا رسیدن ایام اربعین سرور و سالار شهیدان

حضرت ابا عبدالله الحسین  (ع) 

 اقامه عزاء می نماید:

زمان : یک شنبه ، مورخ 92/09/1  ساعت19

مکان : خزانه بخارایی ، نرسیده به فلکه اول ، کوچه شهید امیر حسینی ،بن بست اول پ1

منزل برادرمرتضی اسکندر نژاد

و

زمان : دو شنبه ، مورخ 92/09/2ساعت11

مکان : خزانه بخارایی ، بین فلکه اول و دوم عباسی ، انتهای کوچه شهید رجبعلی عباسی

منزل مرحوم عالمی




نوع مطلب : آدرس هیئت، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()

بیستم ماه صفر، چهل روز پس از شهادت امام حسین (ع) و یاران با وفای آن حضرت، در تاریخ به "اربعین" حسینی مشهور شده است.
اربعین واژه ای است عربی كه در متون دینی ما زیاد به آن توجه شده است .به گونه ای كه این كلمه از قداست خاصی برخوردار است .حضرت
آیت الله جوادی آملی قائل است :در رقم اربعین خصوصیتی وجود دارد كه در سایر ارقام آن خصوصیت وجود ندارد .غالب انبیا در سن چهل سالگی به مقام رسالت رسیده اند . مدت مناجات حضرت موسی (ع)در كوه طور چهل شب بود .[1]گفته اند در نماز شب 40 مومن را دعا كنید ...برای حسین بن علی (ع)آسمان و زمین چهل روز گریستند .[2]

در برخی از روایات به بزرگداشت این روز اشاره شده است .

 در حدیثی از امام حسن عسكری (ع)زیارت اربعین به عنوان یكی از نشانه های مومن شمرده شده است . در این حدیث آن حضرت می فرماید:

علایم مومن پنج چیز است :1 - پنجاه و یك ركعت نماز در هر شبانه روز (17 ركعت واجب، بقیه مستحب )2 - انگشتر به دست راست كردن 3- پیشانی به خاك مالیدن 4- بلند گفتن" بسم الله الرحمن الرحیم" در نماز 5 - زیارت اربعین .[3]
در این زیارت كه متن آن را شیخ طوسی به نقل از امام صادق (ع) آورده است ،[4] جملات بسیار ارزنده ای آمده است . در بخشی از این زیارت هدف از قیام امام حسین (ع)، همان هدف نبی اكرم (ص)معرفی شده است ."وبذل مهجته فیك لیستنقذ عبادك من الجهالة و حیرة الضلالة"[5]امام حسین (ع) جان خویش را فدا كرد تا بندگان را از جهالت و سرگردانی گمراهی نجات دهد . آیت الله جوادی آملی می نویسد : این كلمه" لیستنقذ عبادك"معنایش این است كه همه كارهای حسین بن علی(ع) برای آن بود كه هدف رسول گرامی (ص) عمل شود. یعنی اگاه كردن مردم به تكالیف ، سپس عمل كردن به ان "[6]


در منابع (اربعین) بیشتر به دو رویداد اشاره دارد :
1 - روزمراجعت اسرای كربلا از شام به مدینه .
2 - روزی كه جابر بن عبدالله انصاری به زیارت قبر امام حسین (ع) مشرف شد .
اما در اینكه در این روز اسرای كربلا از شام به كربلا رسیده باشند ،تردیدی جدی وجود دارد .
شیخ مفید در" مسار الشیعه " آورده است :"روز اربعین روزی است كه اهل بیت امام حسین (ع) از شام به سوی مدینه مراجعت كردند و نیز روزی است كه جابر بن عبد الله انصاری برای زیارت امام حسین (ع) وارد كربلا شد . "[7]
شیخ طوسی در مصباح المتهجد [8]و ابن اعثم در الفتوح [9]نیز همین مطلب را ذكر كرده اند.
میرزا حسین نوری می نویسد :از عبارت شیخ مفید استفاده میشود كه روز اربعین روزی است كه اسرا از شام به مقصد مدینه خارج شدند . نه انكه در آن روز به مدینه رسیدند . "[10]

در این میان سید بن طاووس در" لهوف " اربعین را روز بازگشت اسرا از شام به كربلا ذكر كرده است . ایشان می نویسد :"وقتی اسرای كربلا از شام به طرف عراق برگشتند، به راهنمای كاروان گفتند :ما را به كربلا ببر. بنابراین آنها به محل شهادت امام حسین (ع) آمدند . سپس در آنجا به اقامه عزا و گریه و زاری پرداختند ... ."[11]ابن نما حلی نیز روز اربعین را روز بازگشت اسرا از شام به كربلا و ملاقات آنها با جابر و عده ای از بنی هاشم ذكر كرده است . [12] بسیاری از بزرگان از جمله نوری، شهید مطهری، رسول جعفریان، مرحوم آیتی و ... این روایت سید بن طاووس را (كه البته بدون ذكر سند است) نپذیرفته اند و به نقد آن پرداخته اند .
میرزا حسین نوری ازجمله مهمترین كسانی است كه پس از نقل قول سید بن طاووس به نقد آن پرداخته است .[13]
منبع و ماخذ دیگری كه در این باره به بحث و استلال پرداخته كتاب :"تحقیق درباره اول اربعین حضرت سیدالشهدا (ع) " تالیف آیت الله قاضی طباطبایی است . وی برخلاف نظر علامه نوری ،معتقد است كه اولین اربعین، در 20 ماه صفر سال 61 هجری بوده است. و سعی دارد با رد دلائل علامه نوری این مطلب را به اثبات برساند .[14]باید به این نكته توجه داشت كه قاضی طباطبایی كتاب لهوف را از معتبر ترین مقاتل می داند و در این خصوص بحث های زیادی مطرح كرده است . اما با توجه به اینكه علامه نوری از كتاب دیگر سید بن طاووس یعنی" اقبال " به نقد لهوف پرداخته، لذا قول و استدلال ایشان (علامه نوری ) در این باره صحیح تر به نظر می رسد . رسول جعفریان در این خصوص مینویسد :"شهید محراب مرحوم حاج سید محمد علی قاضی طباطبایی كتابی مفصل در باره اربعین نوشت ...هدف ایشان در این كتاب این بود كه ثابت كند: آمدن اسرا از شام به كربلا در نخستین اربعین بعید نیست ...اما به نظر می رسد در اثبات نكته مورد نظر، با همه زحمتی كه مولف محترم كشیده، چندان موفق نبوده است ... .چرا كه به فرض كه طی این مسیر برای یك كاروان در زمان كوتاهی با آن همه زن و بچه ممكن باشد، باید توجه داشت كه اصل این خبر در منا بع تاریخی از قرن هفتم به آن سوی تجاوز نمی كند . علاوه بر این علمای بزرگ شیعه و سنی به آن اشاره نكرده اند. شیخ مفید در ارشاد ،ابو مخنف در مقتل الحسین ، بلاذری در انساب الاشراف ، دینوری در اخبار الطوال و ابن سعد در الطبقات الكبری اشاره ای به بازگشت اسرا به كربلا نكرده اند .بلكه برعكس تصریح كرده اند و نوشته اند روز اربعین روزی است كه اهل بیت امام حسین (ع)وارد مدینه شده یا از شام خارج شده اند .[15] محمد ابراهیم آیتی[16] و شهید مطهری (ره) نیز آمدن اسرای كربلا را در روز اربعین به كربلا انكار كرده اند . شهید مطهری (ره) در این رابطه مینویسد:" آمدن اسرای كربلا در اربعین به كربلا جز در لهوف كه آن هم نویسنده اش در كتابهای دیگرش آن را تكذیب كرده و لااقل تایید نكرده، در هیچ كتاب دیگری چنین چیزی نیست و هیچ دلیل عقلی هم این را تایید نمیكند ."[17]
شیخ عباس قمی هم داستان امدن اسرای كربلا را دراربعین از شام به كربلا، بسیار بعید میداند. [18]

_______________________________________
[1]" و واعدنا موسی اربعین لیله " قران كریم، سوره بقره، آیه 15
[2] مقاله "اربعین حسینی"برگرفته از سخنرانی آیت الله جوادی آملی ،نشریه انتخاب 1/2/81
[3] محمد بن محمد بن نعمان؛ (شیخ مفید )المزار ،قم، مدرسه الامام االهادی ،چاپ اول ،ص53
[4] طوسی، محمد بن حسن؛مصباح المتهجد ،بیروت موسسه الفقه الشیعه ،1411ص 788
[5] همان
[6] آیت الله جوادی آملی، پیشین
[7] محمد بن محمد بن نعمان؛ (شیخ مفید ) مسار الشیعه ،بیروت ،دار المفید ،1414 چاپ دوم ص46
[8] طوسی، محمد بن حسن؛پیشین ص787
[9] ابن اعثم كوفی ،احمد ؛ الفتوح ترجمه محمد بن احمد مستوفی هروی تهران ،انتشارات آموزش و انقلاب اسلامی ،1372 ص 916
[10] النوری ، میرزا حسین ؛لولؤ والمرجان ،تهران فراهانی 1364 ص154
[11] حسنی ،سید بن طاووس ؛اللهوف فی قتلی الطفوف ،بی جا مهر ،1417 ص114
[12] حلی ،ابن نما ؛ مثیر الاحزان، نجف ، مطبعه الحیدریه 1369 ص86
[13] النوری ، میرزا حسین ؛پیشین ،ص152
[14] قاضی طبا طبا یی ،ایت الله سید محمد علی ،تحقیقی درباره اول اربعین حضرت سید الشهدا (ع) ،قم 1368
[15] جعفریان رسول ؛تاملی در نهضت عاشورا ،قم ،نشر مورخ 1386ش چاپ هشتم ص 216 -217
[16] آیتی، محمد ابراهیم ؛ برسی تاریخ عاشورا ،تهران ،صدوق ،1372 ه ش ،چاپ هشتم ص139
[17] مطهری، مرتضی ؛حماسه حسینی ،تهران، صدرا ،1373 ،چاپ 21 ج1 ص 30
[18] قمی، شیخ عباس؛ منتهی الامال، بی جا، مطبو عاتی حسینی 1370 ج1ص525

نویسنده : یدالله حاجی‌زاده



نوع مطلب : ویژه نامه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()
باسمه تعالی

برمشامم میرسد هر لحظه بوی کربلا     بر دلم ترسد بماند ارزوی کربلا

تشنه آب فراتم ای اجل مهلت بده         تا بگیرم در بغل قبر شهید کربلا






در سالروز تاسیس وبلاگ هیئت بسیجیان بقیه الله الاعظم(عج) انشاء الله به همراه برخی از دوستان هیئتی و مسجدی ، در صحن با صفای امیرالمونین علی بن ابیطالب (ع) و حضرت سیدالشهداء اباعبد الله الحسین (ع) و علمدار دشت کربلا حضرت ابوالفضل العباس (ع) و ائمع مدفون در عتبات عالیات عراق دعاگوی شما عرپزیزان خواهیم بود.
حلالیت دارم از عزیزانی که حقی بر گردنمان دارند ...
یا علی مدد...


نوع مطلب : ویژه نامه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()

ثواب زائر قبر حسین (ع) :
روایت شده است كه حضرت خاتم الانبیاء (ص ) در خانه عایشه بود، حسین علیه السلام آمد، عایشه خواست مانع شود، رسول خدا(ص ) جریان آتیه حسین علیه السلام و مقامات او و زائرش را ذكر مى فرماید: كه حسین علیه السلام در زمین كربلا كشته و مدفون مى گردد، هركس او را زیارت كند ثواب یك حجّ و یك عمره من به او داده مى شود، عایشه تعجّب كرد و گفت : ثواب حجّ و عمره شما!فرمود: بلى ثواب دو حجّ و دو عمره من .
باز عایشه تعجّب كرد! و رسول خدا(ص ) فرمود ثواب سه حجّ و سه عمره من .
همینطور زیاد فرمود، كه در روایت چنین است ثواب نود حجّ و نود عمره رسول خدا (ص ) براى زائر قبر حسین علیه السلام است .
البته از این حجّ و عمره تا نود با اعتبار حال و معرفت و محبّت زائر قبر حسین علیه السلام است ، با چه علاقه اى رو به قبر حسین علیه السلام رفته است .
و نیز فرمودند چنین ثوابهاى عظیمى كه براى زیارت كننده قبر حسین علیه السلام است موجب دلشادى من گردید. (1)


زیارت کربلا معادل ثواب احیای هزار شب قدر

امام صادق علیه السلام مى فرماید: كه هر كس یك روز در خدمت حضرت سیّد الشّهداء علیه السلام به سر برد ( یعنى در تربت كربلا، جایى كه خون ابا عبداللّه الحسین علیه السلام و یاران و فرزندانش ظلما ریخته شد) در نامه اعمال او ثواب احیاء هزار شب قدر نوشته مى شود.(2)

مباهات خدا بر زائر كربلا
از ذریح محاربى منقول است كه گفت : به حضرت امام جعفر صادق (ع ) شكایت كردم آنچه به من مى رسد از قوم و فرزندان من هر گاه به ایشان نقل مى كنیم ثواب زیارت قبر حضرت امام حسین (ع ) را تكذیب من مى كنند و مى گویند:
تو دروغ مى بندى بر امام جعفر (ع ) حضرت فرمود: اى ذریح ! بگذار مردم را كه به هر جا كه خواهند بروند.
والله ، كه حق تعالى مباهات مى كند به زایران حضرت امام حسین (ع ) و آنها كه از راه هاى دور به زیارت آن حضرت مى روند، با ملائكه مقرّبین و حاملان عرش خود حتّى آنكه مى فرماید به ایشان كه : آیا نمى بینید زیارت كنندگان قبر حسین بن على (ع ) را كه آمده اند با نهایت شوق به سوى آن حضرت و به سوى فاطمه زهرا(س ).
به عزّت و جلال و عظمت خود سوگند مى خورم كه : واجب گردانم براى ایشان كرامت خود را كه ایشان را گرامى دارم و داخل گردانم ایشان را در بهشتى كه مهیّاكرده ام براى دوستان خود پیغمبران و رسولان خود.
اى ملائكه من ! اینها زیارت كنندگان حسین اند كه محبوب محمّد (ص ) است كه او پیغمبر و حبیب من است
و هر كه مرا دوست مى دارد حبیب مرا دوست مى دارد و هر كه حبیب مرادوست مى دارد محبوب او را دوست مى دارد.
و هر كه حبیب مرا یا محبوب او را دشمن مى دارد بر من لازم است كه او را به بدترین عذاب هاى خود عذاب كنم و به آتش خود او را بسوزانم . و جهنّم را جایگاه او گردانم و او را عذاب كنم كه هیچ یك از عالمیان را عذاب نكرده باشم .(3)

همراهی زائر امام توسط ملائکه

از حضرت امام جعفر صادق (ع ) منقول است كه : چون شخصى از خانه خود بیرون آید به عزم زیارت حضرت امام حسین (ع ) به سوى كربلا مشایعت كنند او را از هفتصد ملك از بالاى سر او و زیر پاى او از جانب راست و چپ و پیش رو و پشت سر او تا او را به اهلش برسانند. پس چون زیارت كند آن حضرت را ندا كند او را منادى كه : (گناهانت آمرزیده شد پس ‍ از سر گیر عمل را).
پس با او برمى گردند آن ملائكه تا داخل خانه خود شود. پس به او مى گویند كه : (تو را به خدا سپردیم ).
پس پیوسته به زیارت او مى آیند تا روز مردن او وبعد از مرگ او، هر روز. و زیارت مى كنند حضرت امام حسین (ع ) را و ثوابش از آن مرد است .(4)

پی نوشتها :

1-     سیّد الشهداء ص 227 .

2-     بحار الانوار ج 10 ص 86.

3-     كامل الزیارت ص 143 بحارالانوار ج 101 ص 75 -76.

4-     كامل الزیارات ص 145 ،بحارالانوار ج 101 ص 67 روایت 59.




نوع مطلب : اهل بیت ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()

همزمان با فرا رسیدن هفته بسیج

غبار روبی مزار شهدای گمنام خزانه بخارایی


با حضور عاشقان ولایت انجام می پذیرد:

زمان : پنج شنبه ، مورخ 92/08/30  ساعت19

مکان : خزانه بخارایی ، بین فلکه سوم عباسی ، پارک شهدای گمنام (مزار شهدا)

حضور شما عزیزان زینت بخش مجلس می باشد.




نوع مطلب : یاران شهید، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()

هفت مصیبت جانسوز شام از زبان امام سجاد علیه السلام

در روایت آمده، از امام سجاد علیه السلام پرسیدند:‌ سخت ترین مصائب شما در سفر کربلا کجا بود؟
در پاسخ سه بار فرمودند: الشّام، الشّام، الشّام!
امان از شام !
طبق روایت دیگر امام سجاد علیه السلام به نعمان بن منذر مدائنی فرمود:

در شام هفت مصیبت بر ما وارد آوردند که از آغاز اسیری تا آخر ، چنین مصیبتی بر ما وارد نشده بود:


1. ستمگران در شام اطراف ما را به شمشیرهای برهنه و استوار کردن نیزه‌ها احاطه کردند و بر ما حمله می‌نمودند و در میان جمعیت بسیار نگه داشتند و ساز و طبل می‌زدند .
2. سرهای شهداء را در میان هودج‌های زن‌های ما قرار دادند. سر پدرم و سر عمویم عباس(ع) را در برابر چشم عمه‌هایم زینب و ام کلثوم(ع) نگه‌داشتند و سر برادرم علی اکبر و پسر عمویم قاسم(ع) را در برابر چشمان خواهرانم سکینه(س) و فاطمه(س) می‌آوردند و با سرها بازی می‌کردند و گاهی سرها به زمین می‌افتاد و زیر سم سُتوران قرار می‌گرفت.
3. زن‌های شامی از بالای بام‌ها، آب و آتش بر سر ما می ریختند، آتش به عمامه‌ام افتاد و چون دست‌هایم را به گردنم بسته بودند نتوانستم آن را خاموش کنم. عمامه‌ام سوخت و آتش به سرم رسید و سرم را نیز سوزاند.
4. از طلوع خورشید تا نزدیک غروب در کوچه و بازار با ساز و آواز ما را در برابر تماشای مردم در کوچه و بازار گردش دادند و می‌گفتند: «ای مردم! بکُشید این‌ها را که در اسلام هیچ گونه احترامی ندارند؟!»
5. ما را به یک ریسمان بستند و با این حال ما را در خانه یهود و نصاری عبور دادند و به آن ها می‌گفتند: این‌ها همان افرادی هستند که پدرانشان، پدران شما را (در خیبر و خندق و ...) کشتند و خانه‌های آن‌ها را ویران کردند . امروز شما انتقام آن‌ها را از این‌ها بگیرید.
6. ما را به بازار برده فروشان بردند و خواستند ما را به جای غلام و کنیز بفروشند ولی خداوند این موضوع را برای آن ها مقدور نساخت.
7. ما را در مکانی جای دادند که سقف نداشت و روزها از گرما و شب‌ها از سرما، آرامش نداشتیم و از تشنگی و گرسنگی و خوف کشته شدن، همواره در وحشت و اضطراب به سر می‌بردیم.

برگرفته از:‌‌ تذكرة الشهداء ملاحبیب كاشانی

منبع سایت شمسا



نوع مطلب : ویژه نامه ها، اهل بیت ، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()

- مرحوم آیت الله مجتبی تهرانی در توضیح شش گوشه بودن ضریح حضرت حسین (ع) در سخنرانی خود اینگونه می گویند که :

در میان اقوال مورخان درباره چگونگی دفن حضرت سید الشهداء ـ علیه السّلام ـ و یاران باوفای آن حضرت اندک تفاوتی، دیده می‌شود؛ جهت روشن شدن موضوع به تشریح بعضی از آنها می‌پردازیم:

آ. مرحوم مفید پس از ذکر اسامی هفده نفر از شهیدان بنی‌هاشم که همگی از برادران و برادرزادگان و عموزادگان امام حسین ـ علیه السّلام ـ بودند، می‌فرماید: آنان پایین پای آن حضرت در یک قبر (گودی بزرگ) دفن شدند و هیچ اثری از قبر آنان نیست و فقط زائران با اشاره به زمین در طرف پای امام ـ علیه السّلام ـ آنان را زیارت می‌کنند و علی بن الحسین ـ علیهم السّلام ـ (علی اکبر) از جملة آنان است، برخی گفته‌اند: محل دفن علی اکبر نسبت به قبر امام حسین ـ علیه السّلام ـ نزدیک‌ترین محل است.[۱]

ب. و نیز می‌گوید: ‌پس از بازگشت عمر بن سعد از کربلا، جماعتی از بنی‌اسد که در غاضریه سکونت داشتند، آمده و بر پیکر امام حسین ـ علیه السّلام ـ و یارانش نماز گذاردند و آن حضرت را همان جایی که الآن قبر اوست دفن کردند و علی ابن الحسین (علی اکبر) ـ علیه السّلام ـ را در پایین پای پدر به خاک سپردند، سپس برای دیگر شهیدان از اهل بیت و اصحاب، حفیره‌ای کندند و همة آنان را در آن حفیره به صورت دسته جمعی دفن کردند و عباس بن علی ـ علیه السّلام ـ را در راه غاضریّه، در همان محلی که به شهادت رسید و اکنون قبر اوست به خاک سپردند.[۲]

پ. در بعضی از روایات آمده است: امام سجاد ـ علیه السّلام ـ (با قدرت امامت و ولایت) به کربلا آمد و بنی‌اسد را سرگردان یافت، چون که میان سرها و بدن‌ها جدایی افتاده بود و آنها راهی برای شناخت نداشتند، امام زین العابدین ـ علیه السّلام ـ از تصمیم خود برای دفن شهیدان خبر داد، آن گاه به جانب جسم پدر رفت، با وی معانقه کرد و با صدای بلند گریست، سپس به سویی رفت و با کنار زدن مقداری کمی خاک قبری آماده ظاهر شد، به تنهایی پدر را در قبر گذاشت و فرمود: با من کسی هست که مرا کمک کند و بعد از هموار کردن قبر، روی آن نوشت: «هذا قبر الحسین بن علی بن ابی طالب الّذی قتلوه عطشاناً غریباً»؛ این قبر حسین بن علی بن ابی طالب است، آن حسینی که او را با لب تشنه و غریبانه کشتند. پس از فراغت از دفن پدر به سراغ عمویش عباس ـ علیه السّلام ـ رفت و آن بزرگوار را نیز به تنهایی به خاک سپرد.

سپس به بنی‌اسد دستور داد تا دو حفره آماده کنند، در یکی از آنها بنی‌هاشم و در دیگری سایر شهیدان را به خاک سپردند، نزدیک‌ترین شهیدان به امام حسین ـ علیه السّلام ـ فرزندش علی اکبر ـ علیه السّلام ـ است؛[۳] امام صادق ـ علیه السّلام ـ در اینباره به عبدالله بن حمّاد بصری فرموده است: امام حسین ـ علیه السّلام ـ را غریبانه کشتند، بر او می‌گرید کسی که او را زیارت کند غمگین می‌شود و کسی که نمی‌تواند او را زیارت کند دلش می‌سوزد برای کسی که قبر پسرش را در پایین پایش مشاهده کند.[۴]

گر چه بعضی از مطالب در کیفیت به خاک سپاری امام حسین ـ علیه السّلام ـ و این که چه کسی امام حسین ـ علیه السّلام ـ را دفن کرده، در این نقل‌ها متفاوت است، ولی از مجموع آنها یک نکته قابل استفاده است که به عنوان نتیجه ارائه می‌گردد و آن این که: قبر علی اکبر ـ علیه السّلام ـ در پایین پای امام حسین ـ علیه السّلام ـ قرار دارد.

نتیجه: بنابراین می‌توان ادعا کرد که ضریح کوچکی که بر ضریح حضرت سیدالشهدا ـ علیه السّلام ـ متصل است و در طرف پایین پای آن حضرت قرار دارد و از مجموع دو ضریح یک ضریح شش گوشه درست شده به احترام علی اکبر ـ علیه السّلام ـ و به نام آن حضرت است.

عبدالرّزاق حسنی ضریح امام حسین ـ علیه السّلام ـ را چنین توصیف کرده است:


«ضریح امام حسین ـ علیه السّلام ـ عبارت است از: یک بلندی (صندوق مانند) چوبی که به عاج زینت شده و روی آن دو مشبک[۵] قرار دارد،‌ مشبک داخلی از فولاد گران قیمت و مشبک خارجی از نقرة‌ روشن سفید است… به مشبک خارجی مشبک دیگری بدون این که مانعی بین آن دو باشد، متصل است و فقط از هر طرف به اندازة ‌یک متر کوتاه‌تر از مشبک خارجی متعلق به امام حسین ـ علیه السّلام ـ است و زیر آن مشبّک قبر علی بن الحسین ـ علیهم السّلام ـ است که همراه پدر در یک روز شهید شده و در کنار پدر دفن گردیده است.[۶]



نوع مطلب : اهل بیت ، ویژه نامه ها، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
نظرات ()


( کل صفحات : 22 )    ...   4   5   6   7   8   9   10   ...   


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
امکانات جانبی
ساعت فلش مذهبی
استخاره آنلاین با قرآن کریم


فال حافظ





Google

در این وبلاگ
در كل اینترنت

پیج رنک گوگل دایرکتوری افسران ارزشی
 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات